بسمه تعالی
پروردگارا
بنده ای ناچیز، حقیر و معصیت کار بودم
چه بلاها که مرا از آنها مصون داشتی و چه تعاریف زیبا که شایسته آنها نبودم ولی در بین مردم پراکندی
گناهم زیاد و بندگی ام کم و نا چیز
ترس دارم از اینکه نتوانم سر از شرمساری نزد تو بلند کنم ولی امید به بخشش تو دارم
غیر از تو کسی را ندارم
اگر تو مرا نپذیری، نزد که روی آورم و دامن چه کسی را بگیرم، درحالی که همه گدای درگاه تو هستند
همه نیازمند لطف و مرحمت تو هستند.
برگرفته از وبگاه ajashohada.ir